In dankbaar gedenken

EDMUNDO, ALBERTUS DE BRESSER

geboren op 27 maart 1922 in Oirschot
overleden te Maastricht op 6 augustus 2013.

Ik kan me goed voorstellen dat Edmundo, geprofest in 1943, als meester kleermaker gemengde gevoelens had bij de actie van de heilige Martinus om zijn mantel in tweeën te scheuren. Maar hij was het volkomen eens met het doel van die daad: goed doen aan een medemens. Edmundo deed dat in eerste instantie als kleermaker voor zijn medebroeders en in het Instituut voor Doven in Sint Michielsgestel.

Na zijn uitzending in 1956 naar Chili, kon hij zijn grote hart helemaal kwijt in het onderwijs aan allerlei groepen zwakkeren in de Chileense samenleving. Zo zette hij zich in Buin jarenlang in voor kinderen met een geestelijke beperking. Hij zei daar zelf over: 'Is het geen roeping voor ons allemaal om kleine mensen te bevrijden uit onmenselijke situaties ... en Gods liefde overal aanwezig te laten zijn?'

Edmundo toonde die liefde niet alleen in zijn apostolaat, maar ook heel duidelijk naar zijn medebroeders en familieleden toe. Het was een levenshouding, die gevoed werd door zijn grote en diep doorleefde geloof. Die leidde tot een hechte band met zijn God, die hij ook toonde in de houten beelden die hij sneed. Daarin waren zowel liefde als lijden duidelijk te bespeuren.

De laatste jaren waren zwaar voor Edmundo, omdat hij door ouderdomskwalen steeds minder kon communiceren. Gelukkig bleven liefdevolle medebroeders, familieleden en anderen hem nabij. Hij rust nu in de volmaakte liefde van de Heer.

Wij gedenken deze echte breeder van God en mensen met veel dankbaarheid en respect.

Ben Duives