In dankbaar gedenken

HENRICUS, MARINUS VAN HERWAARDEN

geboren in Amsterdam op 12 januari 1921
overleden op 19 augustus 2011 in Maastricht.

Henricus werd geprofest op 15 augustus 1941. Hij trad hiermee in de voetsporen van zijn broers Jo, br. Evatius, en Toon, br. Dalmatius. Op een groot aantal plaatsen maakte hij zich zeer verdienstelijk als onderwijzer, als hoofd van een basisschool en als leraar en hoofd van een LEAOschool. Zeker die laatste functies waren niet de gemakkelijkste. Maar met zijn warme hart en zijn Amsterdamse humor was hij hier de juiste man op de juiste plaats. In 1983 maakte Henricus gebruik van de mogelijkheid om vervroegd uit het onderwijs te treden. Dat betekende niet dat hij op zijn welverdiende lauweren ging rusten. Was hij daarvóór al naast zijn schoolwerk op allerlei gebieden actief, onder andere bij sportclubs, zijn inzet voor anderen nam niet af na zijn pensionering. Hij werd een trouw en betrouwbaar chauffeur voor medebroeders die uit andere provincies op verlof of naar vergaderingen kwamen. Hij haalde ze op van Schiphol en bracht ze daar na afloop van verlof of bijeenkomst ook weer naar terug, al was het in het holst van de nacht. Hij was actief in parochiewerk en verrichtte voor zijn medebroeders allerlei huishoudelijke karweien die varieerden van de wekelijkse was tot boodschappen doen.

Toen de communiteit aan de Postjesweg in Amsterdam werd opgeheven, ging Henricus naar De Beyart in Maastricht. Zijn gehoor en zijn gezondheid gingen steeds meer achteruit, maar zijn humor bleef hij behouden. Hij werd vier dagen na zijn zeventigjarig kloosterjubileum door zijn Heer in de hemel weer verenigd met zijn broers, die hij zozeer miste. Wij gunnen Henricus van ganser harte de volmaakte vreugde en waardering die hem nu ten deel vallen. Wij gedenken hem in grote eerbied en dankbaarheid.

Berichten van de Broeders van Maastricht