in dankbaar gedenken

MARCEL (LEONTIUS), MARCELLUS BASTIAENS

geboren op 10 augustus 1919 in Maastricht,
aldaar overleden op 15 april 2014.

Toen ik in 1956 in Zevenaar op het juvenaat kwam, was daar één broeder die in burgerkleding liep. Marcel, Leontius, droeg die vanwege de gymnastieklessen die hij verzorgde, naast Frans en muziek. Sinds zijn professie in 1939 had hij zich in die vakken bekwaamd. Deze allround docent, die ook nog eens beschikte over een groot doorzettingsvermogen, kon zijn vele talenten uitermate goed gebruiken toen hij in 1957 naar Chili vertrok om aan middelbare scholen te gaan werken.

Daar kwam hij als docent én als broeder volkomen tot zijn recht. Hij bekwaamde zich in het stimuleren en ondersteunen van een persoongericht en gemeenschapvormend onderwijs, tot over de Chileense grenzen toe. Deze rol als onderwijsvernieuwer kon hij mede vervullen, omdat hij heel veel van zichzelf eiste. En ook af en toe veel vroeg van anderen.
Maar Marcel was niet iemand die blind achter een ideaal aanjoeg. Hij bond ook mensen aan zich en was in de FIC-gemeenschap dienstbaar in verschillende bestuursfuncties.

In 2002 repatrieerde Marcel naar Nederland en dan vooral naar zijn geliefde Maastricht, vlak bij zijn familie in Wolder. Toen bleek ook hoezeer hij in de harten en gedachten van veel Chilenen bleef. Contacten via allerlei media bleven hecht en veelvuldig.

We leefden allemaal toe naar Marcels 75-jarig professiefeest op 15 augustus aanstaande. Hij viert dat nu in de hemelse FIC-gemeenschap, in de volheid van Gods liefde.
Wij blijven met veel respect, liefde en dankbaarheid aan deze broeder denken.