In dankbaar gedenken

MICHEAS, JOHANNES ALLEMAN

geboren op 7 december 1917 in Amsterdam
overleden op 27 januari 2011 in Maastricht.

"Gelukkig de zachtmoedigen", zegt Jezus in de Bergrede. Micheas mag dat geluk nu ten volle smaken. Want mensen nabij zijn, goed en mild zijn, daar ging het volgens hem om in het leven. Hij demonstreerde die christelijke grondhouding als jong broeder, geprofest in 1937, onder andere in zijn werk aan een school voor moeilijk lerende kinderen.

In 1952 trok hij met de eerste groep broeders naar Chili. Met heel veel inzet en enthousiasme zette hij zich in op allerlei gebied. Hij was actief in het onderwijs als leraar, directeur en pastoraal werker. Hij diende de congregatie door de begeleiding van kandidaten voor de FIC en door het vervullen van lokale en provinciale bestuursfuncties.

Micheas stak zijn technische en muzikale talenten niet onder de korenmaat. Hij was iedereen behulpzaam die met een computerprobleem zat en speelde jarenlang orgel tijdens eucharistievieringen en diensten in een ziekenhuis en een parochiekerk. Zowel in Chili als in Nederland na zijn repatriŽring in 1991. Maar wat mij - en ik denk velen met mij - vooral trof in Micheas, was zijn glimlach die rust en goedheid uitstraalde. Die toonde hoezeer hij in vrede was met de mensen in zijn omgeving en met de God wiens liefde hij ervoer en uitstraalde. In diezelfde vrede, met die glimlach, ging hij de laatste maanden de uiteindelijke ontmoeting met zijn levensbron tegemoet. Deze zachtmoedige broeder van God en mensen heeft het beloofde land bereikt. Wij houden hem met heel veel respect en dankbaarheid in ons hart.

Berichten van de Broeders van Maastricht