In dankbaar gedenken

PABLO, JOHANNES VERVOORT

geboren op 24 november 1930 in Amsterdam
overleden te Maastricht op 22 juni 2011.

Pablo, geprofest in 1951, kreeg in 1963 de vraag om naar Chili te gaan. Hij bereidde zich daar heel nauwgezet op voor: zo plakte hij briefjes met de Spaanse benaming op allerlei voorwerpen. Die nauwgezetheid en inzet tekenden ook zijn periode in Spanje, waar hij de leiding kreeg over het juvenaat en klooster in Miranda de Ebro. 's Nachts doorwerken hoorde daar volgens hem ook bij.

Weer terug in Chili, stortte hij zich met hart en ziel op het onderwijs aan geestelijk gehandicapte kinderen in Buin. Niet alleen de leerlingen, ook hun ouders kregen er zijn zorg. Hij stond met heel zijn wezen voor hen klaar. Deze enorme inzet en zijn grote plichtsbesef kwamen bij Pablo mede voort uit zijn streven om zijn religieus zijn in zijn dagelijks leven steeds beter gestalte te geven. Voor medebroeders en collega's kon deze levenshouding echter af en toe wel eens het gevoel geven wat weinig ruimte te krijgen voor de eigen verantwoordelijkheid.

Toch was Pablo ook iemand die mensen aan zich kon binden. Uit zijn bezoeken aan gevangenen in Chili zijn bijvoorbeeld enkele levenslange vriendschappen voortgekomen.

Ernstig ziek kwam Pablo in 2009 terug naar Nederland. Hier kon hij de banden met zijn familie weer stevig aanhalen en zich voorbereiden op wat onherroepelijk zou gaan komen. Het was een louteringsproces, waarin zijn leven nog meer aan diepte won. Verzorgenden noemden hem een "lieve man".

Pablo mag nu onbekommerd genieten van de volkomen zorg en liefde van de Heer die hij met zoveel inzet diende. Wij blijven hem met veel eerbied en heel dankbaar in ons hart houden.

Berichten van de Broeders van Maastricht