In dankbaar gedenken:

SIGISMUND, LAMBERTUS TAGAGE

geboren in Venlo op 9 september 1922,
overleden op 26 april 2012 in Maastricht.

Broeder van God en mensen, dat wilde Sigismund, geprofest in 1944, zijn. Als onderwijzer aan lagere scholen in Maastricht had hij een bijzondere voorliefde voor kansarme jeugd. Als pastor, hij werd in 1981 tot priester gewijd, nam hij inititiatieven om zijn parochianen dichter bij elkaar te brengen en om het beeld van zijn Maastrichtse parochie naar buiten toe te verbeteren.

Als pastor zou men Sigismund misschien willen zien als herder. Maar meer nog was hij leraar, onderwijzer als hij was van opleiding én diep in zijn hart. Die gave bemerkte wie hem op radio of televisie hoorde en zag praten over de geschiedenis van Maastricht en dan speciaal van de Sint Servaasbasiliek. Als Schatbewaarder was hij zeer actief bij het bijeenbrengen en op goede wijze tentoonstellen van de kerkschatten van deze basiliek. Hij verdiepte zich overigens ook in de geschiedenis van de FIC. Als amateur-historicus keek hij niet alleen naar de “kale” geschiedenis, maar deed hij dat vanuit een gelovige visie op het leven die ook doorklonk in zijn schrijven en vertellen daarover.

Maar misschien wilde Sigismund wel allereerst broeder van God zijn. Hij deed dat niet alleen door gebed en bezinning. Hij was een aantal jaren docent aan de priesteropleiding van het bisdom Roermond. Toen het generaal kapittel FIC toestemming gaf voor broeders om priester te worden, maakte hij daar graag gebruik van. En heel vaak zag ik hem ’s morgens vroeg de stad in lopen met zijn rozenkrans in de hand. Na een lang en zeer welbesteed leven mag Sigismund nu de beloning ontvangen voor zijn werk in Gods wijngaard. Wij gedenken deze authentieke broeder met veel respect en dankbaarheid.

Bron: Berichten van de Broeders van Maastricht