terug

In dankbare herinnering aan

Broeder Bernardino (“Peer”) Otten FIC

Gerard Willem Joseph Maria

Geboren op 9 maart 1925 te Duiven.
Geprofest op 15 augustus 1945 in de congregatie van de Broeders van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria (FIC).
Overleden op 15 oktober 2012 in het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis te Nijmegen.

Lieve Peer,

Bernardino OttenAls je terugkijkt op je leven als broeder van Maastricht mag je best tevreden zijn. Je hebt je talenten ontwikkeld en gebruikt, altijd in dienst van mensen. Iemand helpen stond jou op het lijf geschreven. Je hebt dat altijd gedaan, heel gewoon en vanzelfsprekend en zonder enige ophef of kouwe drukte.

Peer, we hebben jou leren kennen als een man van goud: eerlijk, betrouwbaar, met een grote liefde voor mensen, met name die in een achterstandssituatie verkeren. De congregatie heeft jou ingezet in de keuken en het huishoudelijk werk, terwijl je was opgeleid tot timmerman. Dat heb je zonder veel morren gedaan. Maar gedurende je 23-jarige verblijf in Pakistan heb je je vele menselijke en praktische talenten pas werkelijk kunnen ontplooien.
Aanvankelijk ging jouw missie daar niet van een leien dakje. De eerste jaren kreeg je niet veel ruimte en heb je een rotte tijd meegemaakt. Je verzuchtte: “Wat doe ik hier?” Toen je mocht gaan bouwen en met de door jou geliefde paters kapucijnen ging samenwerken, bloeide je op en kreeg je de kans om je eigen verantwoordelijkheid te nemen. Zo werd je bouwheer van vele “monumenten”: een ziekenhuis, klaslokalen, kerken en kloosters. Maar belangrijker dan jouw bouwactiviteiten was dat je je thuis voelde in de omgang met gewone Pakistaanse mensen. Je had aandacht voor hen. Praktisch iedereen kende jou als “Brother Peer” en hield van jou. “Peer” op zijn Engels uitgesproken als “Pir” betekent in het Urdu “heilige man”, en zo zagen de gewone mensen jou: als een goede, eenvoudige en heilige man.

Ook op de communiteit van Nijmegen-Sterreschansweg heb je een positief stempel gedrukt. Je deed er allerlei klusjes voor het huis en voor de broeders. Je stond altijd klaar, ook als ziekenbroeder. Met een grote trouw verrichtte je al die taken, waarvan je medebroeders soms nauwelijks wisten dat je ze allemaal deed. In lokale beraden stelde je je bescheiden op, maar je kwam altijd eerlijk voor je mening uit en liet niet over je lopen. Iedereen wist wat hij aan jou had.

En je bent de eerlijke, hulpvaardige en belangstellende Peer gebleven, ook toen je in 2007 na een lange ziekenhuisperiode naar het St. Jozefklooster verhuisde. Je naam werd wat officiëler: broeder Otten. Je werd door de paters en broeders van de priesters van het H. Hart (SCJ) liefdevol als medebroeder opgenomen. Je voelde je thuis en voor hen bleef je broeder Peer.

Lieve Peer, je bent altijd een gelovig mens geweest, eenvoudig en zonder poespas. Naast en tijdens je vele werk heb je ook veel gebeden. Je was ervan overtuigd dat je niets hebt kunnen doen zonder Gods hulp. Je hebt de nodige teleurstellingen gehad maar ook veel geluk ervaren. En daar was je dankbaar voor. Je hebt de loop van je aardse leven nu volbracht. Moge de Heer van alle leven je opnemen in zijn eeuwige Liefde.

naar boven