terug

We dragen in genegenheid en dank voor zijn leven met ons mee

Broeder Edmundo de Bresser FIC

Op 27 maart 1922 is hij geboren in Oirschot en ontving hij de doopnamen Albertus en Cornelis. Door het afleggen van zijn ge¬loften verbond hij zich op 15 augustus 1943 aan zijn medebroeders FIC. Hij gaf zijn leven terug aan zijn Schepper op 6 augustus 2013 in het Woonzorgcentrum De Beyart te Maastricht. Enige dagen voor zijn heengaan werd hij voorzien van de Ziekenzalving.

In een eeuwenoud lied in onze liturgie zingen we Ubi caritas et amor, Deus ibi est: waar aandacht en liefde voor de medemensen is, daar is God aanwezig. Door zijn niet aflatende zorgzaamheid, eenvoud en genegenheid heeft onze Bert dit in heel zijn leven gestalte gegeven. Hij was een broeder: God en mensen nabij.

Bert werd opgeleid tot meestér-kleermaker. Hij beoefende dit vak met toewijding in enkele van onze communiteiten. In 1956 werd hij uitgezonden naar Chili, waar hij zijn bevoegdheid tot onder¬wijzer behaalde. Hij gaf les aan kinderen in Buin en Santiago. Tweejaar lang verbleef hij in Spanje, waar hij de taak had roepingen te werven voor de congregatie. Hierna zette hij zich in Bnin in Chili in voor kinderen met een geestelijke beperking. In dit werk toonde hij, als opvoeder en begeleider, grote warmte voor de zwakkeren in de Chileense samenleving.

Hij had veel contact met ouders en zorgde ervoor dat zijn leerlingen een eenvoudig vak leerden. In 1997 repatrieerde hij naar Nederland. Hier had hij alle tijd om aan zijn mooie hobby van beeldhouwen letterlijk en figuurlijk gestalte te geven. Zijn werkstukken getuigen van zijn grote genegenheid tot God en zijn mensen. In het mortuarium van De Beyart heeft een van zijn beelden een waardige plaats gekregen.

Bert was in de FIC samen met zijn broers Achatius en Theobald. Ze droegen ieder op hun eigen manier uit, wat ze van hun ouders hadden meegekregen: er te zijn voor anderen. Bert getuigde daar vaak in dankbaarheid van. Hij puttedaar ook kracht uit, toen hij.steeds slechter begon te horen en voor anderen moeilijker toegankelijk werd. Ondanks zijn zware handicap bleef hij voor zijn omgeving en zijn familie een belangstellend en hartelijk mens.

Vlak voor de viering van zijn zeventigjarige professie nam de Heer Bert tot zich. Hij deelt nu in de overstelpende liefde van Hem, die hij in alle eenvoud en dienstbaarheid diende. We houden voor Bert een plaatsje in ons hart.