In dankbare herinnering aan

Broeder Frans Coolen FIC

Franciscus Petrus Maria

Geboren in Veghel op 8 april 1929. Geprofest in de Congregatie van de Broeders FIC op 15 augustus 1952. Overleden in De Beyart te Maastricht op 10 augustus 2011.

Het leven van Frans stond in het teken van zijn grote dienstbaarheid en betrokkenheid. Dat begon al thuis, in het grote en drukke gezin, waar hij de rechterhand was van zijn moeder. Dat hij haar die hulp mocht bieden, daar stelde hij een eer in. Die dienstbaarheid ging gewoon verder in zijn leven als broeder. In al de plaatsen waar hij heeft gestaan en gewerkt, heeft Frans sporen nagelaten van 'goed doen', van meeleven en van betrokkenheid. Sporen van grote dienstbaarheid, niet zozeer door woorden, maar door gewoon te 'doen', heel praktisch met zijn handen, zijn talenten en vooral met zijn hart. Rijk en veelzijdig was zijn dienstbaarheid: in school, in het jeugdwerk, in de parochie en voor zijn medebroeders.

Hij vond het fijn om iets voor anderen te betekenen en kreeg daarvoor ook de waardering die hij nodig had, net zoals elk mens. Het gaf hem een gevoel van eigenwaarde, van iets te betekenen.

Ziekten, tegenslagen en teleurstellingen hebben ook een duidelijk spoor achtergelaten in zijn leven. Het is niet vreemd dat dit een domper heeft gezet op het leven van Frans. Maar hij is er niet aan onderdoor gegaan. Telkens is hij weer overeind gekomen en heeft hij 'zijn' draad weer opgepakt. Hij putte kracht uit zijn diep geloof en uit de steun en het medeleven van de mensen die hem dierbaar waren.

De laatste twee jaar in De Beyart in Maastricht zijn voor Frans niet gemakkelijk geweest. Langzaam ging zijn gezondheid steeds meer achteruit en kon hij niet meer de dienstbare Frans zijn die hij altijd was geweest. Hij werd hulpbehoevend: anderen moesten hem nu helpen. Toch probeerde hij zijn hartelijkheid en meeleven overeind te houden. Hij was heel dankbaar voor de goede verzorging die hij kreeg. De ziekte van Alzheimer kreeg hem steeds meer in zijn greep. Hij werd angstig en onrustig, een rusteloze zoeker naar ..... hij wist niet meer wat! Nu heeft hij gelukkig de rust gevonden in de armen van de Heer, die hem welkom zal heten als 'lieve, goede Frans'.