Met groot respect en diepe dankbaarheid houden we de herinnering levend aan ons dierbaar familielid en medebroeder,

Broeder Humbertus Willemsen

Albertus Cornelis Maria

Hij is geboren op 31 december 1923 te Abcoude.
Op 15 augustus 1945 verbond hij zich door het afleggen van zijn Geloften aan de Congregatie van de Broeders FIC.
Hij overleed op 10 februari 2017 in Woonzorgcentrum De Beyart te Maastricht, gesterkt door het Sacrament van de zieken.

Over zijn roeping schreef Humbertus het volgende: "Ik beschouw mijn religieuze roeping als een grote genade, die mij vanaf het prille begin aantrok en groeide tot op de huidige dag! Nooit heb ik getwijfeld, denkend aan de woorden van Moeder, toen ik verlof vroeg om broeder te mogen worden: "ja, maar dan ook een goede broeder!".Dat wás en blééf mijn ideaal."

In 1946 begon mij aan zijn apostolaat als onderwijzer in Maastricht. Daarna was hij nog enkele jaren werkzaam aan de St. Nicolaasschool in Helmond, totdat hij in 1952 als missionaris werd gezonden naar Semarang in Indonesië.
Vanaf 1960 heeft hij in de Gordel van Smaragd vele bestuurlijke functies vervuld. Hij was gevoelig voor de cultuur van Indonesië. "U luisterde geduldig. U was net een Indonesiër." Warme woorden, die bij zijn afscheid in 1991 werden uitgesproken.
Bij zijn terugkomst in Nederland wist hij zich weer snel aan te passen en voelde hij zich gelukkig in de nabijheid van zijn medebroeders en familie.

Wij hebben hem gekend als een dienstbaar en bescheiden man. Een broeder die goed kon luisteren en aanvoelde wat er in de ander omging. Die vaardigheid kwam hem goed van pas in zijn werk als geestelijk begeleider van medebroeders en zusters. Zijn motto daarbij was: Kuulurkan tanganku 'tuk bimbinganmu. (Ik strek mijn hand uit om jou te begeleiden).

Humbertus, je was een goede broeder van God en van mensen.