In dankbare herinnering aan

Broeder Marcel Bastiaens FIC

Marcellus Johannes

Geboren op 10 augustus 1919 in Maastricht-Wolder.
Op 15 augustus 1939 verbond hij zich als Broeder Leontius aan de Congregatie van de Broeders van Maastricht
Op 15 april 2014 overleed hij in het Woonzorgcentrum De Beyart te Maastricht, gesterkt door het Sacrament van de zieken.

Het lange leven van broeder Marcel stond in het teken van de dienstbaarheid. Als leraar, begeleider en onderwijsvernieuwer heeft hij al zijn gaven en kundigheden ingezet voor de vorming van de jeugd in Nederland en in Chili.

Elf jaar heeft Marcel als broeder Leontius gewerkt aan de ULO van ons juvenaat in Zevenaar en Maastricht. Hij gaf er de vakken gymnastiek, muziek en Frans. De jongens mochten hem graag om zijn enthousiaste inzet en aanpak.

In 1957 werd hij benoemd voor onze missie in Chili. Bijna 45 jaar heeft Marcel als broeder Leoncio, later als broeder Marcelo, met volle inzet gewerkt in zijn Zuid-Amerikaanse tweede vaderland.
Hij was leraar aan de middelbare school in Talca en later directeur van de grote scholengemeenschap Alberto Hurtado in Santiago.

Opnieuw in Talca kreeg hij de functie van 'orientador', studieadviseur en begeleider van leerlingen en docenten.

In 1971 kreeg hij een ernstig ongeluk met de motor. De revalidatie in Chili en Nederland duurde vier jaar. Dank zij zijn doorzettingsvermogen en ijzersterke wil kwam hij er weer bovenop en kon hij in 1975 weer terug naar zijn geliefde Chili.

Zijn grootste passie werd nu het persoonlijkheids- en gemeenschapsvormend onderwijs, dat hij in Parijs bij de jezuïet Pierre Fauré had leren kennen. Hij bekwaamde zich erin, paste het toe en propageerde het in de scholen waar hij werkzaam was en in het onderwijs in Chili en andere Zuid-Amerikaanse landen.
Als onderwijsvernieuwer begeleidde hij middelbare scholen en gaf curssussen, lezingen en workshops over deze onderwijsvorm in Chile, Paraguay en Nicaragua. Op deze wijze heeft hij veel betekend voor docenten, leerlingen en hun ouders.

Marcel was een actief en ondernemend man, die iets tot stand wilde brengen. Hij spaarde zichzelf niet. Soms ging dat ten koste van zijn gezondheid. In alles was hij een doorzetter. Dat gold voor de dingen die hij wilde bereiken, maar ook voor de wijze waarop hij met lichamelijke ongemakken omging.

Marcel was een sterke persoonlijkheid: charmant, maar soms ook dwingend. Veel mensen voelden zich tot hem aangetrokken. In Chili had hij veel vrienden en vriendinnen en ook toen hij in 2002 naar Nederland repatrieerde bleven de emails komen. In Nederland kon hij de band met zijn familie weer aanhalen.

Het geloof van broeder Marcel werd gekenmerkt door dienstbaarheid. Een zuster van het Colegio Santa Cruz waarmee hij jarenlang heeft samengewerkt verwoordde zijn motivatie aldus: "De Heer dienen door je geheel te geven aan de jeugd."

Moge Marcel gedragen worden door de liefde van God en leven in zijn onvergankelijke licht.