In dankbare herinnering aan

Broeder Piet Leenders FIC

Petrus Albertus

Geboren op 21 juli 1928 te Nijmegen.
Geprofest op 15 augustus 1948 in de congregatie van de Broeders van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria (FIC).
Overleden op 20 januari 2012 in het kloosterverpleeg- en verzorgingshuis Berchmanianum te Nijmegen.

Lieve Piet,
Heel je leven stond in het teken van loslaten en opnieuw beginnen. Dat begon al in je jeugd in Nijmegen. Na twee jaar in Zevenaar werden jullie in september 1942 door de Duitsers uit het juvenaat gezet. Je oudste broer overleed in december 1942 kort voor zijn priesterwijding aan TBC. Jullie huis werd verwoest bij het bombardement op 22 februari 1944. Vanaf augustus 1944 moest je 7 maanden ‘gedwongen’ thuisblijven, voordat je weer naar Maastricht kon om je opleiding tot onderwijzer af te maken.

Ook je hele beroepscarrière werd gekenmerkt door veel verplaatsingen, huizen die opgeheven werden en telkens nieuwe taken. Je werkte als onderwijzer en leraar aan scholen in Bussum, Den Haag, Brunssum, opnieuw Bussum, Amsterdam, Groesbeek en Nijmegen. Je stond aan de lagere school en de BLO, je gaf les op een huishoudschool en op de Mavo, waar je ook korte tijd directeur was. Je gaf Duits en wiskunde en na het behalen van je Theologie MO-A, godsdienst en catechese. Je was actief in de jeugdbeweging en een actief bestuurslid en hoofdleider. Je was een bekwaam leraar en een goed organisator, invoelend en begaan met de jeugd en de mensen.

In 1975 maakte je kennis met de Focolarebeweging. Het betekende voor jou een omkeer in je leven. Je verdiepte je in de spiritualiteit van het Focolare. Je werd aangetrokken door de praktische beleving van het evangelie en de leven gevende communicatie tussen de leden. Je religieuze leven als broeder FIC heeft zich door je actieve deelname in het Focolare verrijkt en verdiept.

In 1982 was er opnieuw sprake van loslaten. Je werd op 53-jarige leeftijd uitgezonden naar onze missie in Malawi. Daar heb jij je bijna twaalf jaar ingezet aan een middelbare school en de opleiding voor onderwijzers en voor de vorming en begeleiding van nieuwe kandidaten voor het religieuze leven. Ook hier was je het Focolare toegedaan: je organiseerde met enkele groepen bijeenkomsten rond het ‘Woord van Leven’.

Vanaf je terugkeer in Nederland in 1993 heb jij je vele menselijke talenten ingezet in de communiteiten van Amsterdam en Nijmegen. Je hebt daar een goede tijd gehad, goed voor de broeders en het personeel gezorgd en ook lekker gekookt, want dat kon je! Je hebt mensen geholpen en vriendschappen opgebouwd. Je gezondheid begon duidelijk achteruit te gaan, ziekenhuisopnamen volgden, je hart werkte niet goed meer. De communiteit Sterreschansweg werd in 2010 opgeheven. Je verhuisde naar het Berchmanianum. Je medebroeder en vriend, Harry, ging met je mee.

Het laatste anderhalf jaar ging het na een lichamelijke inzinking in een licht opwaartse lijn. Je was tevreden met wat je nog kon, al was dat niet zo veel. Je voelde je thuis in het Berchmanianum en je had steun van Harry. Na de laatste ziekenhuisopname gaf je het op: het lichaam wilde niet meer. Je wilde thuis sterven - het laatste loslaten - temidden van de jou vertrouwde mensen.

Lieve Piet, na die vele omzwervingen en al die keren van loslaten en opnieuw beginnen, ben je nu thuis. Je hebt je diepste verlangen geleefd, je bent de weg van de Liefde gegaan. Die Liefde zal je omarmen en thuis brengen.