terug

Dankbaar voor zijn dienstbaarheid en inzet voor velen, gedenken we

Broeder Siward Wolters FIC

Hij is geboren op 1 oktober 1918 in Eindhoven en ontving de doopnamen Henricus, Petrus. Zijn professie bij de Broeders FIC legde hij af op 15 augustus 1940. Na voorzien te zijn van de Ziekenzalving overleed hij op 27 augustus '2013 in De Beyart te Maastricht.

Harrie had het voorrecht om in "De hemel" geboren te worden, zo heette namelijk het café dat zijn ouders beheerden. Hij groeide op in een groot gezin. Zijn vader was werkzaam bij Philips en zijn moeder baatte het café uit. De opleiding tot onderwijzer volgde hij in het juvenaat van de broeders, waarbij hij zich in augustus 1940 aansloot. Een jaar later deed zijn broer Piet zijn professie, gevolgd door broer Pachomius die in 1944 zijn geloften deed. Piet zou later naar Chili gaan en Pachomius was een toegewijd medebroeder in Indonesië. Voor Harrie waren zij beiden een bron van inspiratie en trots. Als zij op verlof kwamen, was het altijd groot feest in Eindhoven, dat steeds zijn hoogtepunt had bij familiereünies op De Schaik in Maastricht.

Het leven van Harrie laat zich het best samenvatten in het woord 'dienstbaarheid'. Dat was hij voor zijn leerlingen en collega's aan scholen in Den Haag en Amsterdam, maar het meeste toch wel op de St. Aloysiusschool in Maastricht, waar hij meer dan twintigjaar aan was verbonden. Toen hij 1979 met vervroegd pensioen ging, bleef Harrie als remedial teacher aan deze school verbonden.

In zijn communiteit de 'Overkant' zorgde hij bij verjaardagen altijd voor een lekker hapje. Harrie leefde als serieus religieus, was trouw bij de gebedsoefeningen en verzorgde hij hierbij de muziek via CD of bandje. Hiernaast was hij behulpzaam bij het verrichten van kleine klusjes voor medebroeders.

Hij was een groot liefhebber van de natuur en ging jarenlang met een vast groepje mensen elke week wandelen. Zijn hoge leeftijd begon hem uiteindelijk parten te spelen. Heel langzaam doofde zijn levenskrachten uit. "Ik heb een mooi leven gehad en daar ben ik dankbaar voor," zei hij. Wij, zijn familie waarvan hij heel veel hield, en zijn medebroeders geven die dank van harte aan hem terug. Hij was een man om van te houden. En God zag, dat het goed was.