terug

Met grote waardering en dankbaarheid herdenken we

Broeder Svetko Veliöcek FIC

Svetko VeliscekHij is geboren op 30 juni 1931 te Schiedam. Op 15 augustus 1951 legde hij zijn Geloften of in de congregatie van de Broeders FIC en nam de naam Theodorik aan. Voorzien van de Ziekenzalving overleed hij op 24 december 2012 in het woonzorgcentrum De Beyart te Maastricht.

Elke mens wordt in zijn leven begeleid door een engel. Broeder Svetko leefde heel zijn leven in nauwe verbondenheid met de engel van trouw. Deze drukte zijn stempel op het doen en laten van Svetko en maakte hem tot een bijzonder mens. Een mens van grote eenvoud en trouw.

Vanuit een groot hecht katholiek gezin, startte hij zijn vorming tot broeder in 1943. Na het afleggen van zijn Geloften was hij werkzaam op diverse basisscholen in ons land. Vanaf 1963 woonde en werkte hij in Nijmegen. Hij zette zich daar in als remedial teacher in een 'hulpklas', waarover hij in de Opvoedkundige Brochurenreeks in 1970 een gedegen boek liet verschijnen.

Later werd hij van zijn Petrus Canisiusschool directeur. Hij had hiernaast talloze functies in onderwijs en vorming en werd benoemd tot docent aan de Katholieke Leergangen te Tilburg.
Na zijn pensionering in 1988 werd hij o.a. secretaris van de Commissie Mensenrechten in de Kerk van de Acht Mei Beweging. Van 1994 tot 2000 was hij een consciŽntieus secretaris van ons provinciaal bestuur.

Svetko genoot van muziek en van de beoefening daarvan. Op school had hij de leiding van het muziekcorps. Hij bespeelde de piano, spinet en het orgel als hobby, maar was ook een zeer plichtsgetrouwe organist in kloosters en diverse parochiekerken. Zijn muzikaliteit werd alom gewaardeerd.

Dat werd hij ook als geliefd familielid en medebroeder. Aan communiteiten gaf hij mede leiding en was hij dienstbaar, opgewekt en humoristisch. In gesprekken gaf hij open en eerlijk blijk van zijn zoeken naar de diepste Bron van waaruit hij leefde.

Vanaf november 2009 verbleef hij op De Beyart. Zijn scherpe geest begon te vervagen, maar hij bleef wie hij was: trouw en vriendelijk. God nam hem, vlak voor het Kerstfeest, op in zijn eeuwige liefde en vrede. Dat hij daar mag rusten na een uiterst verdienstelijk, maar in alle eenvoud geleefd, leven.