Met een gevoel van dankbaarheid en respect
dragen we de gedachtenis met ons mee van

Broeder Ton Postma FIC

Antonius Henricus Franciscus Maria

Ton is op 10 juni 1925 geboren in Amsterdam.
Hij deed zijn professie bij de Broeders FIC op 15 augustus 1946
en nam de kloosternaam Servulus aan.
Hij overleed in De Beyart op 20 juli 2015.

Vrij snel na het bereiken van zijn negentigste verjaardag ging het met Ton niet meer goed. Zijn lichaam wilde niet meer. Dat had hem al vaker in zijn leven 'dwars' gezeten, wat hij soms moeilijk kon verdragen.

Als jonge broeder verbleef hij, vlak na zijn professie, ruim een half jaar op St. Lidwina, waar hij verpleegd werd.
Hij moest het ook stellen met maar één oog. Fysiek betekende dat dat hij geen diepte meer kon zien, maar op geestelijk vlak was die blik vaak wel diep en diepzinnig. Wat tegendraads soms, kritisch als mensen onrecht werd aangedaan. Maar veelal goed gehumeurd, geestig ook en belangstellend voor de mensen om hem heen.

Hij was een man met een scherpe geest. Na zijn akte voor handvaardigheid behaalde hij ook zijn diploma middelbaar Engelse taal en letteren. Deze kennis heeft hij nooit écht aan studenten door kunnen of willen geven. Hij was werkzaam in het basisonderwijs in Nijmegen, Wyck en Maastricht. In Haarlen em Wyck was hij verbonden aan de school voor Voortgezet Lager Onderwijs.

Ton was een goede lezer. Hij hield de ontwikkelingen op maatschappelijk en kerkelijk vlak goed bij en je kon daar met hem ook op een ontspannen wijze over spreken. Natuurlijk had hij over tal van zaken zijn eigen oordeel, maar dat liet hij niet uitlopen op forse discussies. Zo'n zelfde houding had hij ook bij congregationele zaken. Als een bijeenkomst met medebroeders goed was verlopen kon hij daar de verantwoordelijken voor complimenteren.

Over zijn relatie met de Eeuwige liet hij zich niet zo openlijk uit. In elk geval bleek hij in zijn getoonde hartelijkheid en belangstelling 'een man van God en een oprechte broeder van mensen'.

We gaan Ton in ons midden missen en dat geldt ook voor zijn familie: een mand met het hart op de goede plaats, die zijn eeuwige rust volledig verdiend heeft.