Een edel mens is ons ontvallen. Dat doet ons verdriet.
Maar wij blijven hem din dankbaarheid en respect gedenken.
Deze broeder van mensen was:

Broeder Wim van Winden FIC

Wilhelmus Joannes Maria


Wim is geboren op 7 mei 1933 in Den Haag.
Door het afleggen van zijn geloften verbond hij zich aan de Broeders FIC op 15 augustus 1953.
Hij keerde terug naar zijn Schepper op 19 augustus 2015 vanuit het academisch ziekenhuis Maastricht.

We meten elkaar met een menselijke maat. En die maat was voor broeder Wim een zeer ruime maat. Het was een man met rijke talenten, die hij dankbaar aanwendde om velen van dienst te zijn.
Als broeder-timmerman mocht hij in 1962 naar Sierre Leone vertrekken. Hierna werkte hij lange jaren als docent en bouwheer in Ghana. Daar schreef hij leerboeken op technisch vlak, die geënt waren op culturele waarden en mogelijkheden van de streek.
Na zijn terugkeer in Nederland werden die gebruikt voor asielzoekers in het project 'Wereldwijd' in Eckelrade. Maar zijn talenten lagen ook op kunstzinnig vlak: met eerbiedige aandacht vervaardigde hij iconen. Hij werd een toegewijd leraar voor velen in ons Iconenatelier Sint Servatius in De Beyart.

Wim was een man die zich liet inspireren door medemensen. Hij was zijn familieleden zeer nabij. Dat gold ook voor zijn communiteitsgenoten. Hij was een hartstochtelijke zoeker naar de plaats, die hij de Eeuwige in zijn leven wilde geven. Over deze zoektocht wilde hij velen laten delen. In gesprekken met medebroeders, bij bijeenkomsten rond A Course in Miracles en in persoonlijke gesprekken, gaf hij hier uiting aan. Zijn levensgeschiedenis legde hij in een omvangrijk ego-document vast. Dit werd in boekvorm uitgegeven: Bouwen met een missie.

Zijn lichaam liet hem bij zijn tocht door het leven, zeker de laatste jaren, flink in de steek. Hij vond het niet eenvoudig dit lijfelijke falen een goede plaats te geven. Wat niet wegnam, dat hij doorgaans een opgewekte, belangstellende en zorgzame indruk maakte op ieder in zijn omgeving.

Aan zijn zoektocht is nu een vredig einde gekomen."Wie mag er wonen in het huis van de Eeuwige?" vraagt de psalmist zich af. "Hij die recht doet aan de zwakken en hij die zich geheel en al aan de Eeuwige toevertrouwt."
Wim heeft nu zijn plaats in het huis van zijn Schepper gevonden. Hij geniet daar nu van zijn eeuwige rust. Een edel mens die zijn verdiende loon ontvangt. Dat hopen wij opreicht, in tastend geloof, maar vooral in dankbaarheid voor zijn leven onder ons.