In Memoriam Broeder Kees Buitenhof


De eerste lezing uit het boek Spreuken spreekt mij aan, omdat ik daar iets herken van Kees. In alles wat ik zo over Kees heb gelezen. De artikelen die over hem verschenen zijn rondom zijn professiefeesten ademen eenzelfde sfeer. Een bedachtzame sfeer. Zo van niet onmiddellijk ergens op inspringen. Eerst luisteren wat die ander zegt en nog beter, proberen te horen wat die bedoelt, wat hem of haar raakt en waardoor die bewogen wordt.

Natuurlijk heeft enthousiasme zijn charme en gaat van bevlogenheid iets wervends uit, maar dat ligt niet in de lijn van Kees. De bedachtzame Kees liet zich niet verleiden tot spetterende ideeën en sprankelende gedachten. Je zou dan immers te snel zaken over het hoofd kunnen zien en meegesleept worden in de buitelende ideeënstroom, die meer tot vreugde stemt dan tot werkelijkheidszin. Scherpzinnigheid en bedachtzaamheid zijn een sieraad zegt Spreuken. Ze hebben jou gesierd Kees, een leven lang.

Zo begon Kees een studie Urdu om in Pakistan te kunnen functioneren. Kees hielp daar een pastoor, hij gaf les in het Urdu, hij had contact met de paters Capucijnen en werd er plaatsvervangend regionaal overste. De tijd in Pakistan was voorwaar geen gemakkelijke tijd.

Rond de tijd dat Kees terugkeerde uit Pakistan werden er in Nederland plannen gemaakt om in Amsterdam een nieuwe communiteit te beginnen en wel in de Roomtuintjes. Wie denkt dat daar de crême de la crême woonde vergist zich. Kees sloot zich aan bij die nieuwe communiteit. Veel oude woningen werden in die buurt gesloopt voor nieuwbouw. Het was de tijd van de krakers. Ook het complex waar de broeders woningen betrokken stond er nog niet zo lang. Kees voelde zich er thuis.
De broeders hadden zich daar gevestigd om in die buurt het religieuze leven opnieuw present te stellen en daarnaast hun diensten aan te bieden aan de gemeenschap. De communiteit vormde een soort brandpunt waar mensen op afkwamen. Het gaf de buurt, op bescheiden schaal, een nieuwe spiritualiteit van bemoediging. Dat is ook belangrijk gebleken voor de kerkelijke gemeenschap die uit mensen van allerlei nationaliteiten bestaat.

Na de Amsterdamse tijd verhuisde Kees naar Rotterdam waar hij zijn diensten aanbiedt bij de stichting “Frans Tweede Hands”, een Franciscaans initiatief waar ex-gedetineerden opgevangen werden en om mensen die in armoede leven en nauwelijks iets kunnen kopen te ondersteunen met tweede hands materiaal.
Als er in Rotterdam over een nieuw huisbestuur wordt gesproken, wordt Kees een van de leden van dat bestuur.

Na de opheffing van het huis in Rotterdam verhuist Kees naar Maastricht. Het is een hele overgang voor Kees. Een overgang waarmee ook een achteruitgang van zijn gezondheid begint. Het wordt een proces van loslaten, totdat het leven hem loslaat en de Heer hem opneemt in zijn eeuwige Heerlijkheid.

Br. Kees Gordijn.

VOORBEDEN tijdens de UITVAART

Liefdevolle God, wij danken u voor Kees, die u hebt toegerust met een warm en luisterend hart. Hij heeft aan veel mensen, vooral kwetsbare mensen, iets van uw liefde voor hen doen ervaren.
Wij vragen U, raak ook óns aan met die liefde, zodat wij die ook zélf uitstralen en zo tot geluk en zegen zijn voor onze medemensen.
Laten wij bidden.
Wij bidden U, verhoor ons.

Liefdevolle God, U bent de schepper van ál wat bestaat en leeft. Niets van wat bestaat is U te min. Alles hebt U lief. Die liefde voor het kleine en onopvallende hebt U ook in het hart van Kees gelegd. Zijn trouwe inzet voor achtergestelde of vergeten mensen geven daarvan blijk.
Laat ook óns groeien in respect en waardering voor het onopvallende en niet-spectaculaire - en juist dáárvan de kwaliteit beseffen.
Laten wij bidden.
Wij bidden U, verhoor ons.

Liefdevolle God, U hebt Kees geleid door een leven dat niet gemakkelijk was. U hebt hem gesterkt in het aanvaarden van onmacht. Steeds was Kees bereid zich in te zetten vanuit een eenvoudige bereidheid om te dienen.
Laat zijn voorbeeld ons bemoedigen en vertrouwen geven om van harte ‘ja’ te zeggen op wat het leven van óns vraagt - en te vertrouwen dat juist dát de goede weg is.
Laten wij bidden.
Wij bidden U verhoor ons.

(Slotgebed)
Liefdevolle God, wij danken U voor het voorbeeld van trouw, van warmte en bescheidenheid, die Kees zo geliefd maakten. Moge hij nu in vereniging met U in groot geluk voortleven en voor ons ten beste spreken.
Dat vragen wij U door ons grote voorbeeld, Jezus, Uw Zoon, die ons in dit alles zo duidelijk is voorgegaan.

AMEN