In Memoriam Cunibert, Piet van Bree f.i.c.

Broeder Cunibert, of Piet, voor hem zijn we hier samengekomen om afscheid te nemen van die goedlachse en verhalenvertellende medebroeder, familielid, vriend, bekende of welke relatie dan ook om hem van hier naar zijn laatste rustplaats te begeleiden. We mogen dierbare gedachten en herinneringen aan hem zorgvuldig bewaren en met warmte aan hem denken. Het unieke van hem, zoals we dat in onze herinnering met ons meedragen, kunnen we met elkaar delen. Er komt niets meer bij, zijn leven is nu voltooid.

In het evangelie hoorden we, dat Jezus een kind in het midden plaatste. Ik denk dat Piet kinderen in het midden heeft gezet. In gedachte kunnen we misschien hem nog horen praten over RAPID, voluit Roomse Adel Prijkt In Daden, of over het jeugdhonk, de Vierde Wereld, het kerkkoor en niet alleen de jeugd stond bij hem in het blikveld. In Wittevrouwenveld werden, zolang hij dat kon, de tuintjes van bejaarden opgeknapt en bijgehouden.

Dan hebben we het nog niet eens gehad over het stencil- en later kopieerwerk dat hij verzorgde. Wilde hij belangrijk zijn? Dat weet ik niet, maar uit alles blijkt, dat hij voor velen dienaar wilde zijn, anderen wilde helpen, bijstaan, zijn steentje bijdragen om tot een goed resultaat te komen. Heel trouw was hij daarin. En hij deed het met een opgeruimdheid, die zijn intense zorg niet verraadde. Hij kon er ook uren gezellig over vertellen en had er dan zelf veel plezier in om het zo sappig mogelijk voor je uiteen te zetten.

Zijn verhuizing van het Aartshertogenplein naar De Beyart was een hele stap voor hem. Zijn leven werd er anders door. De communiteit Xaverius ving hem gastvrij op, maar naast het zingen in het kerkkoor op zondag, zijn er alleen nog maar de verhalen. Het zijn de herinneringen die hij graag vertelde. Waar hijzelf een plaats in had, meedeed, waardevolle tijden die een uitdaging vormden om er helemaal in mee te gaan.

Die verwoorde herinneringen aan een tijd die voorbij is, melden dat je in een andere levensfase terecht bent gekomen. Plotseling ben je bejaard, worden dingen voor je geregeld, hoef je er zelf niet zo noodzakelijk meer op uit. Het moet een hele overgang voor hem geweest zijn van het Aartshertogenplein naar de Brusselsestraat. En toch was het goed, want opnieuw konden herinneringen weer tot leven komen, want voor velen waren zijn verhalen nieuw. En we leven van verhalen, zo ook die leerlingen die onderweg waren, en zich afvroegen: wie is de belangrijkste. Het evangelie geeft zelf het antwoord: een kind. Want daar begint het. Al het goede dat je een kind meegeeft voor zijn verdere leven draagt bij tot zijn/haar geluk, maakt een mooier mens van dat kind. Zo heeft Piet gebouwd aan een goede toekomst voor de kinderen die aan zijn zorgen werden toevertrouwd. In dienst van kinderen, opdat zij in de toekomst onze wereld mooier zullen maken. In de hoop, dat zij zich Piet zullen herinneren en daardoor aangemoedigd worden om zelf ook tijd vrij te maken om in verschillende activiteiten bij te dragen aan het geluk van kinderen. Zo is onze wereld, door de bijdrage van Piet een stukje mooier geworden.

Br. Kees Gordijn