ln memoriam Broeder Rogier Smolders

We zijn hier samengekomen rond het íichaam van Rogier. We vertrouwen het straks toe aan de Aarde, die een eigen baan trekt in het heelal. Alles wat hij gedaan heeft: onderwijs aam kinderen, cursussen voor volwassenen, samen met anderen verantwoordelijk zijn voor de communiteit Lidwina, het speelde zich allemaal ef op die bol die wij aarde noemen en waarin wij hem zullen begraven. Of we nu leven of gestorven zijn, we blijven de beweging van de aarde meemaken, we zijn er deel van.

Het heeft Rogier altíjd gefascineerd. Daarom werd hij lid van de Volkssterrenwacht Hercules. Dat hele stelsel van sterren en pianeten dat ons omringt en waar we zelf deel van uitmaken vond hij uiterst interessant. We kunnen cnszelf niet erboven of ernaast plaatsen. Het ongelooflijk boeiende van die hemellichamen is, dat elk een eigen baan om zich te bewegen heeft. Zo ontwikkelde Rogier ook zelf eigen banen waarlangs zijn leven zich kon ontplcoien.

Hij zorgde voor versieringen bij feesten, trok zich het lot van dieren aan, hielp hij het realiseren van geslaagde ouderavonden en verzorgde zeer enthousiast cursussen voor beiangstellenden over het heelal dat ons omringt. Met een telescoop van de Jezuďeten werd in de koepel van de Sterrenwacht Limburg op de Brunssumerheide de hemel afgezccht om de afbeeldingen op de sterrenglobe, die Rogier had gemaakt, met eigen ogen in het echt te aanschouwen.

Onder al die activíteiten zat een andere laag. Die wordt door de psalmist verwoord met de vraag: Wat is toch de mens, dat U om hem geeft? U laat hem heersen over a!!es. Die verwondering over dat alles heeft in Rogier een creativiteit en ínteresse losgemaakt waar hij anderen in wilde laten delen. Het boeide hem zo bovenmate, dat hij dit niet voor zichzelf wilde en kon houden. Zoals de psalmist ons voorhoudt: De Heer heeft alles aan onze voeten neergelegd om er zorgvuldig mee om te gaan en elkaar deelgenoot te maken van onze verwondering over dat alles. Kleine mensen worden groot juist in het delen van de verwcnderíng, in het stellen van hun vragen, in het zoeken naar antwoorden, die soms vandaag nog niet gevonden kunnen worden. Dat hele proees van ontdekken en vragen stellen en soms onverwacht een antwoord krijgen maakt het leven boeiend en waard om geleefd te worden. En veel vragen kunnen soms nog niet eens beantwoord worden.

Het geheím van de Eeuwige en alles wat wij bij stukjes en beetjes kunnen ontdekkerr ligt voor ons geborgen in Zijn hand. Ëlke generatie staat weer aan het begin van iets nieuws en mag zelf het boeiende ervan ontdekken. Daar heeft Rogier met volle teugen van genoten en velen daarin laten delen. De rijkdom die hij zelf vergaard had, heeft hij royaal met anderen gedeeld en hen vol bewondering Gods schepping laten ervaren. Zijn begeleiding bestond hieruit, dat mensen zelf het wonder van wie we zijn en wat ons omringt konden ontdekken en daar ook in groeien. Elkaar op weg helpen in verwondering en zelf deel uitmaken van dat hele proces dat mens-zijn heet. Het vermoeden dat er meer is en dat als het ware iangzaam ontvouwen, is de rijkdom die Rogier ons nalaat. Laten we hem dankbaar zijn. Velen heeft hij zich leren verwonderen over de grootsheid vam het heelal. Want zegt Rogier: Verwondering is immers een van de basisbegrippen voor geluk. Wij hopen dat hij het eeuwige geluk nu gevonden heeft.

Br. Kees Gordijn f.i.c.