IN MEMORIAM
Broeders Stephen / Sjef Custers

      In Memoiam St.Kizito (Nederlands)
In Memoriam St.Kizito (Engels)
In Memoriam Prov. Bestuur (Engels)
Beste aanwezigen en allen die elders in het gebouw meeluisteren.

De eerste lezing sluit met de woorden: ”En ik zal niet teleurgesteld worden.” Het zijn woorden die recht doen aan het leven van Sjef. Een leven in dienstbaarheid, trouw aan de belofte om in de geest van mgr. Rutten en broeder Bernardus, die aan het begin van onze congregatie stonden, aan armen een voorkeurspositie te geven.
Na kort op verschillende plaatsen in Nederland onderwijs te hebben gegeven, vertrekt Sjef naar Ghana om zich daar in te zetten voor de jeugd en bij te dragen aan de bloei van de Ghanese provincie.
Als het erop aankwam, koos hij voor de zwakken, de armen, zoals bleek tijdens de stammenstrijd in Tamale. Hij leverde zijn studenten niet uit aan de dominante stam om ze te laten doden. Ondanks bedreigingen en pijnigingen verdedigde hij zijn leerlingen. Hij koos voor degenen die er niets tegenover konden stellen en zette zijn eigen leven in de waagschaal en wist van geen wijken. Hij was een vader voor de studenten, een mentor voor de onderwijzers en een steunpilaar voor de communiteit.

Zoals de eerste lezing zegt, heeft zijn voet de rechte weg gehouden. Hij was niet alleen dienstbaar in alle functies waarvoor zijn overheid hem vroeg, hij koos ook uitdrukkelijk voor de zwakste groepering onder de bevolking. Voor hen was hij naar Ghana vertrokken, hen zou hij ook beschermen met zijn eigen leven.
In het voetspoor van zijn grote voorbeeld Jezus van Nazareth koos hij voor dienstbaarheid. In zijn functies als leraar, assistent directeur, of directeur was zijn aandacht bij hen die dat nodig hadden. Voor hen zette hij zich in, zij verdienden het beste dat hij hun te bieden had, opdat zij een goede toekomst zouden hebben en kansen zouden krijgen om hun leven op zinvolle wijze vorm te geven. Zijn voorbeeld zou hen vast geďnspireerd hebben om niet alleen zorg te hebben voor het eigen kleine kringetje, maar de bereidheid hebben om met hun kwaliteiten anderen te helpen.

En middenin allerlei activiteiten en betrokkenheid op anderen is daar een ongeluk. Lijkt het, of het leven plotseling stilstaat. Hij komt naar Nederland en na een lange tijd van revalidatie, waarin de mogelijkheden om weer mee te doen met de samenleving in kwaliteit toenemen, hoopt iedereen dat het weer helemaal goed komt.

En dan als het contact weer wat vlotter gaat, als hij naar De Beyart terug kan komen en weer mee kan doen, komt er een terugslag. Lijkt alles voor niets geweest. Lijkt, maar dat is het niet. Want Sjef was nabij, kon betrokken zijn bij familie en medebroeders. Voor hen allen was het een weldaad en hij voelde zich opgenomen en dacht misschien voorzichtig aan een mogelijkheid om ooit nog terug te kunnen keren naar Ghana.

We zullen hem missen. Ghana zal hem missen, maar niet vergeten. Hij was een echte broeder, een gemeenschapsmens. ook voor de leerlingen bestond zijn leven uit dienstbaarheid. Ze hebben naar hem geluisterd, veel hebben ze van hem geleerd, want aan hen heeft hij zijn kennis overgedragen. Het heeft hen voordeel gebracht en in zijn wijsheid heeft hij hen veel meegegeven. Voor allen heeft hij het goede nagestreefd en wij zullen hem niet teleurstellen. Wie maakt het werk af, dat hij tijdens het ongeluk nog in zijn tas had zitten? Wie zal nu alles typen en kopiëren? Wie geeft nu een samenvatting van het nieuws? En voor wie deed hij dat allemaal? Voor hen over wie het evangelie zegt dat ze er niets tegenover kunnen stellen. Voor hen en voor ons allen was hij broeder.

Br. Kees Gordijn

VOORBEDEN

Bij het heengaan van br.sjef/Stephen, indachtig het woord van Paulus ‘Voor wie God liefhebben, door hem geroepen zijn, draagt alles bij ten goede’- bidden wij nu vol vertrouwen tot Hem die Liefde is:

God, wij danken U voor de persoon en het leven van onze dierbare medebroeder Sjef/ Stephen, gekenmerkt door eenvoud en bescheidenheid, door grote dienstbaarheid en toewijding in goed zijn en goed doen in de geest van onze Stichters.
Mogen wij in diezelfde geest in ons dagelijks leven broeders van mensen zijn.
Laat ons bidden….

Wij danken U voor de gaven en talenten die U Sjef hebt gegeven en die hij ten volle heeft gebruikt in zijn apostolaat als leraar, directeur, econoom, secretaris, en archivaris, waardoor zijn leven vruchtbaar en verrijkend is geweest voor de velen die hij broederlijk diende.
Mogen die velen hem blijvend dankbaar zijn en zoals hij met de hun Godgegeven talenten dienstbaar zijn in Kerk en Maatschappij.
Laat ons bidden….

Wij danken U voor de wijze waarop Sjef zijn lijdensweg is gegaan, de wilskracht om zo goed mogelijk lichamelijk te herstellen, gesteund door uitstekend medische zorg, door hartelijke en bemoedigende tekenen van medeleven en gebed van velen hier en in Ghana.
Mogen diegenen die zoveel te lijden hebben, alle medische hulp en liefdevolle aandacht krijgen die ze nodig hebben. Dat wijzelf daadwerkelijk oog en hart hebben voor de lijdende medemens, dichtbij en veraf.
Laat ons bidden….

Wij bidden U om troost en kracht voor de familie van Sjef, voor zijn collega’s/oud-collega’s, studenten/oud-studenten en voor zijn medebroeders die hem dierbaar waren.

I conclude this intercession in English as I want to mention and pray in particular for the brothers of the Ghana Province who mourn the death of brother Stephen, the Ghana Province already heavily struck by the death of bro Nicholas Zumanaa, bro Oscar Gem, bro Leander Tengtule and also bro Wim van Winden – known in Ghana as bro John.
May the death of these brothers bring forth new life, new vocations for the FIC brotherhood.
Laat ons bidden....

God onze Vader,
Bron van alle leven en liefde,
U leeft met ons mee in lief en leed,
deelt in onze vreugde en verdriet.
Mogen wij in deze Eucharistische dankzegging, de maaltijd des Heren, geďnspireerd en gesterkt worden om meer en meer het evenbeeld te worden van Jezus uw geliefde Zoon, en Hem te volgen op onze levensweg, op weg naar huis bij U, onze Vader in tijd en eeuwigheid.
Amen

(Br. Alfred Fest)