ONTMOETINGSDAG 21 NOVEMBER 2019



De dag werd geopend met een feestelijke Eucharistieviering
  

Overweging tijdens de Eucharistie

Onlangs keek ik naar een tv-programma over het Jodendom.
Daarin hoorde ik dat bij de geboorte van een kind er een mooi ritueel wordt verricht. De vader van de jonggeborene buigt zich over het kind heen en fluistert in een oor: ‘Luister naar Jahweh, dan word je een gelukkig mens’.

Toen dacht ik bij mezelf: ‘Dat is bij de geboorte van Maria ook gebeurd’. Haar vader Joachim boog zich over haar heen en zei: “Luister naar Jaweh.” En in de gang van haar levensjaren bracht Maria dat in praktijk. In het evangelieverhaal van Lucas , dat we zojuist hoorde, luistert Maria op een gelovige én volwassen wijze.

Ze raakt niet in paniek, noch sluit ze zich af voor de overdonderende boodschap ‘dat ze de moeder van de verlosser zal worden’. Nee, ze luistert en laat het tot daar doordringen, wat ze heeft gehoord. Dat laat ze in een zekere rust door haar heengaan en zegt dan: ‘Ik heb het gehoord. Laat het maar aan mij gebeuren, alhoewel ik het niet vatten kan’.

Het is de opmaat voor de talloze ervaringen die zij in haar leven op gaat doen.
Hoe reageert ze wanneer haar 12 jarige kind in de grote stad Jeruzalem kwijt is geraakt?
Wat moet er door haar heen zijn gegaan toen Jezus als volwassen man, zijn eigen, vaak onbegrijpelijke, weg ging?
Ze luisterde in geloof en ‘bewaarde alles in haar hart’.

Wanneer mensen oprecht kunnen luisteren, is dat wel het grootste geschenk dat ze aan elkaar kunnen geven. Dan hoor je niet alleen wat er gezégd wordt, maar dan hoor je ook wat er niét gezegd wordt.

Luisteren naar elkaar is een kostbaar gebaar, wanneer we niet even bij onszelf stilstaan, maar ons met heel ons hart richten op de ander.
Het mooie is dat het goed luisteren naar de ander ook een geschenk is aan jezélf. We groeien dan uit ons egoïsme, naar een sfeer van oprechte aandacht en liefde.

Het zit niet zo in ieders bloed om een aandachtig, invoelend luisteraar te zijn. Dat vraagt zelfdiscipline, moed, wegcijferen. Een uitdaging dus.
Het is een kunst die geleerd moet worden.

‘Dat mijn oor het ongehoorde mag horen.
Dat ik bedacht ben op wat ik zie.
Dan zullen mijn voeten gaan waar liefde is.
Dan zal mijn hart overvloeien van vreugde’ zegt een dichter.

Zo’n tekst van een lied opent ons de weg naar geluk: het woord horen én het doen.
Een oproep tot aandachtig luisteren. Ge-hoor geven.

Wij hebben als religieus ook op een bijzondere wijze geluisterd in ons leven.
We werden ons gewaar dat we opgeroepen werden te luisteren.
Een vaak onbestemd gevoel, dat we onszelf opzij moesten zetten.
Ons in dienst te stellen van de Eeuwige, door er te zijn voor medemensen in nood.
Door aandacht te hebben voor mensen die niet gehoord worden.
Door warmte en persoonlijke aandacht te bieden aan medemensen die dat behoefden.
We luisterden naar dat gevoel van ‘geroepen’ te worden.
En gaven daar vorm aan, alle dagen voor ons leven. Als Broeder FIC.

Wonderlijk, zo denk ik dan, dat Louis Rutten deze roep óók hoorde. Dat hij er mee streed, voor vocht en het antwoord realiseerde.
En dat Bernardus Hoecken mééging in dit luisteren van geroepen worden.
Twee kostbare mensen, die met een speciaal luisterend oor voor de roep van de Eeuwige, vandaag 179 jaar geleden, begonnen met hun werk.
Met in hun voetspoor honderden volgelingen. Wereldwijd.

Ik denk weer terug aan de luisterhouding van Moeder Maria.
De tijd die zij nam om stil te zijn, te verwijlen bij God.
En dan in die stilte ontdekken, dat je steeds weer opnieuw geroepen wordt.
Dag in. Dag uit.

Wat zou het goed en genadig zijn, wanneer we elke dag even deden aan het oefenen in luisteren:
Wat deed ik vandaag?
Had ik mijn oren wel goed open?
Stond ik in de juiste luisterhouding ten opzichte van de mensen om me heen, voor de medemens in nood ?

Het antwoord daarop zal niet steeds 10 punten waard zijn.
Het moet ook geen obsessie worden, dat je alsmaar naar iedereen moet luisteren.
Maar het mag wél zo zijn dat je door dat luisteren heen, steeds meer gaat raken aan Hem die ons tot leven riep.
Tot Hem die in ons oor fluisterde :
Luister naar Mij. Dan word je een gelukkig mens.

Zo’n luisterhouding en dát geluk wens ik u allen zeer van harte toe.


Wim Swüste

======================

Na deze viering was er een gezellig samenzijn in de aula van De Beyart.
In de namiddag kwamen de broeders en geassocieerden bij elkaar voor ontmoeting en informatie.
Met een korte gebedsdienst werd dit samenzijn geopend.
Hierna was er vla, koffie, thee enz. gevolgd door een reeks informaties over lopende zaken.
De dag werd genoeglijk afgesloten met een maaltijd met 'zoer vleisj' en/of met mosselen.
Al met al weer een verbindende en bemoedigende dag.

Hierna nog enkele indrukken:


Het zangkoor droeg ook zijn steentje bij aan de mooie liturgie


Overste br. Wim Luiten opende de middagbijeenkomst




Na het welkom volgde een korte maar mooie gebedsdienst




Jos van Eijden, geassisteerd door br. Wim Brands, vertelden van het jubileum van het Stadsklooster in Den Haag


br. Gerard Langelaan over het veilen van lang bewaarde kostbare goederenbr. Frans School geeft een beknopt overzicht van de recente FIC Leadership Conference