Advent 2018

Advent is vooruitblikken naar wat komt. Ook voorbereidingen treffen en zorgen dat je op die toekomst gericht bent. Ernaar toe leven en in dat proces ernaartoe die zaken meenemen waar het voor jou op aankomt, waar je wat aan hebt, die je helpen. Dan groei je ernaar toe en beleef je ook die tocht intenser.

Natuurlijk heb je al zoveel keer in je leven naar Kerstmis toegeleefd en al vele malen op verschillende manieren en misschien ook in andere leefgroepen die tijd van de Advent ingevuld.

Misschien bereid je je elk jaar wel anders voor, laat je meer van wat je overbodig vindt weg en komt het meer aan op waar het voor jou echt om gaat. Je komt dan steeds dichter bij waar voor jou de kern ligt. Bij dat wat je uitdaagt en wat voor jou van belang is.

Misschien ook waar je in de loop der jaren je meer aan bent gaan hechten en dat je groeit door los te laten. Je waardeert wat er naar je toekomt door gewoon maar open te staan en gevoelig te zijn voor wat zich aandient. Die gevoeligheid en die ruimte moeten Jozef en Maria ook gehad hebben voor wat er zou gebeuren.

Want misschien gaat het niet alleen om wat jou aanspreekt, maar nog meer om wat je raakt, wat je ontroert. Dan komt het ook heel dicht bij de kern van waar het jou om gaat. Dat waar je ten diepste met huid en haar op gericht bent en dat zich gaandeweg voor je opent. Het vieren van een geboorte is immers geloven dat er toekomst is, nieuwe kansen om telkens weer te geloven in het wonder van die nieuwe mens die leven wil. Zon geboorte maakt je ook gevoelig voor de tederheid en de kwetsbaarheid van het leven.

Met Kerstmis vertelt een weerloos kind ons dat het leven een geschenk is dat we moeten vieren en dat we moeten blijven geloven in de toekomst.


Kees Gordijn