“Eer aan God in den Hoge
en Vrede voor Mensen van Goede Wil”
(Lucas 2:14)


Maastricht, december 2019

Beste broeders en geassocieerden,

Moge de genade van God en de geest van de adventstijd met ons allen zijn. Amen!

In deze rondzendbrief wil ik een oproep doen om ons te bezinnen op een centraal aspect van de heilige mysteries van ons geloof in deze speciale tijd. In de korte maar krachtige hymne van de engelen, hier gebruikt als titel van deze reflectie, worden we herinnerd aan ten minste twee zeer belangrijke punten.
   

Ten eerste, dat God op de door Hem gekozen tijd zijn goedheid, liefde en genade voor de mensheid openbaarde. De Zoon van God komt onder ons om ons met de Vader te verzoenen, onze gemoedsrust te herstellen en ons in staat te stellen om ons met elkaar te verzoenen. Hiervoor herinneren de engelen ons eraan dat het alleen maar goed is dat we Hem eer en lof geven. Hoe maken wij dit waar? We zouden het op twee manieren kunnen doen: intern en extern.

Om te beginnen vervullen we de plicht om God te zegenen door ons hart te reinigen van alles wat niet in overeenstemming is met de liefde van God; door ons toe te vertrouwen aan de genade van God, ons meer te verenigen met Christus, vooral in de sacramenten. Wanneer we ons hart leegmaken van de gal van de zonde - van haat, bitterheid, ontevredenheid, negativiteit, enz. - springt de bron van dankzegging in ons op en realiseren en erkennen we onze totale afhankelijkheid van Hem. Het is precies deze herkenning en erkenning van totale afhankelijkheid van God die de zegen van God vormen. Om God te eren richten we onze geest, woorden en daden eenvoudig op het erkennen van Zijn Goedheid. Deze stap zal ons helpen te weten WIE en WAAROM we Kerstmis vieren. We realiseren ons meteen hoe cruciaal deze eerste stap is, wanneer we rekening houden met de tweede vorm.

In de tweede stap richten we onze aandacht op het zichtbaar maken van de glorie van God onder de mensen. Dit omvat alles wat Kerstmis voor ons van kinds af aan altijd heeft betekend - kerstliederen, kerstbomen, versieringen, eten en drinken, uitwisseling van geschenken, vakanties, communiteits-/familiebijeenkomsten, enz. Het is echter niet moeilijk om te zien dat in de hectiek om voor al die dingen te zorgen die nodig zijn voor de feestelijkheden, we dit gemakkelijk kunnen doen als een routine, of gewoon iets dat ons afleiding geeft. Op deze wijze verliest Kerstmis gemakkelijk zijn betekenis en vieren we HET in plaats van Christus. De glorie die verondersteld wordt aan God te worden gegeven, geeft men dan aan "de kerstman"; de gelegenheid om zich met God te verzoenen met God wordt dan de gelegenheid tot verdere vervreemding van Hem. De kersttijd gaat uiteindelijk voorbij en we blijven in dezelfde staat als daarvoor, zo niet slechter wat onze relatie met God en onze naasten betreft.

Het tweede punt waarover deze hymne ons vraagt te reflecteren, is onze behoefte aan vrede. Inderdaad, ons hart is rusteloos totdat het rust in God, zei St. Augustinus. God wordt mens zodat Hij door ons met Zichzelf te verzoenen, ook de vrede kan herstellen die we verloren hebben door de zonde. Hoewel Zijn verlossende werk van vrede en harmonie voor iedereen toegankelijk is, heeft niet iedereen er toegang toe! Aan hen die hun wil onderwerpen aan die van God, zal echter Vrede worden gegeven. Zij zijn de mensen van goede wil. Er is geen twijfel over dat de wereld behoefte heeft aan vrede.

De enige reden waarom we nog steeds geen vrede hebben, is omdat we er op de verkeerde plaatsen naar hebben gezocht. De wereld lijkt ervan overtuigd dat vrede een van de grote 'creaties' zal zijn van de 'nieuwe religie', ook wel de 'wetenschap' genoemd. Mannen en vrouwen lijken te geloven dat als we alleen maar betere wetten kunnen maken en deze zonder compromissen kunnen opleggen, een aantal genieën kunnen vinden om de begrotingen en de economie, de politiek en het bestuur vast te stellen, armoede en ziekte elimineren en uiteindelijk een eeuwige oplossing voor de dood vinden, dat we dan worden binnengeleid in het eeuwige koninkrijk van de VREDE.

Wanneer we uit deze illusie ontwaken, zullen we ons realiseren dat er maar één ding met urgentie moet worden gedaan, dat is dat de betekenis van Kerstmis in ons hart moet kunnen indalen en ons geneest van de ziekte die ons wordt opgelegd door een mechanistische visie op de wereld die de Vredevorst die slaapt in doeken in een kribbe niet herkent. Het is alleen de WIE van Kerstmis die de macht heeft om de wond van de wereld te helen, zoals levendig staat beschreven in Mattheüs 11:28: "Kom tot mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven". Wanneer het verhaal van Kerstmis opnieuw de harten van mensen mag genezen, "dan zullen de paden van vrede ver en wijd opengaan", zoals het beroemde lied zegt. Alleen dan zullen we onze zoektocht naar vrede op Hem alleen richten, die in staat is om de goed maat te verschaffen: stevig aangedrukt, goed geschud en overlopend in ons hart (Lucas 6:38).

Beste broeders en vrienden, ik vroeg me af welke geweldige geschenken ik jullie met Kerstmis kan geven en toen dacht ik, dat deze reflectie en mijn blijvende liefde en gebeden voor jullie meer dan genoeg zijn. Moge onze Moeder van Goede Raad en Patrones van onze geliefde Congregatie voor ons allen ten beste spreken. Amen.


Br. Augustine Kubdaar