HET BROEDERHUIS VERBROEDERT

In december 2017 verscheen een artikel in een Amsterdamse krant met de titel ‘Tweede leven voor Het Broederhuis in Amsterdam’. Slopen of renoveren? Voormalig klooster 'Het Broederhuis' - aan de rand van het Rembrandtpark in Amsterdam - bewijst dat renoveren loont. Het U-vormige pand stond op de nominatie om te worden gesloopt, maar inmiddels vinden diverse ondernemers, bewoners en bezoekers er weer de rust, die er reeds vanaf de oorsprong in 1932 heerste.

Het einde van het eerste leven

Dit kwam in het jaar 2003. Een jaar eerder had het Provinciaal Bestuur van de Broeders FIC in overleg met de bewoners van het huis aan de Postjesweg al besloten tot opheffing van het klooster. Op 24 juni 2004 verlieten de laatste broeders het huis en op 1 juli werd het pand overgedragen aan GHK Projectbouw B.V. te Oosterhout. Op 24 april 2004 werd de leveringsakte voor de notaris verleden, waarmee de verkoop van het pand definitief zijn beslag had gekregen

Dan een soort tussenleven

GHK Projectbouw gaf het pand in gebruik aan de Turkse stichting Milli Gorus als tijdelijke huisvesting van de Aya Sofia moskee in afwachting van de definitieve bouw van een geplande moskee in de buurt. De naam Broederhuis werd steeds minder nog gebruikt in het stadsdeel De Baarjes. De binnenplaats van het pand werd dicht gebouwd om twee lagen van gebedsruimten te creëren. Andere ruimten werden gebruik voor lessen, reinigings-ceremonies, vergaderingen, e.d.  
Het vredig leven in en buiten de Aya Sofia werd geen lang bestaan beschoren. Inwendig kwamen er bestuursproblemen ook door de invloed van de Duitse stichting.
   Buiten kwamen de stuwers van een nieuwe moskee in aanvaring met de lokale, niet-Turkse burgerij van wege de extreem grootse plannen voor die moskee. b.v. de hoogte van de minaret. De bouw van die moskee werd steeds uitgesteld. En dit werkte in tegen de plannen van de nieuwe eigenaar van het pand: Woningbouwvereniging Stadgenoot. Die had plannen voor het pand en de achterliggende scholen.


De druk om de Aya Sofia uit het gebouw te krijgen werd steeds groter, ook omdat de zorg voor het pand beneden peil was Dit leidde weer tot flinke protestacties. Uiteindelijk werden de Turken gedwongen het pand te verlaten.

Intussen was het denken over een groots opgezet ontwikkelingsplan - de Augustinuspoort - zodanig veranderd door economische omstandigheden, dat besloten werd het gebouw af te breken.

Het tweede leven

Terwijl het gebouw enige tiid leegstond, verscheen in eens een onverwachte redder aan de horizon. Het Rotterdamse architectenbureau Villanova zag wel heil in een ombouw naar wooneenheden, en speciaal starterswoningen binnen de sociale sector. Stadgenoot ging men hen in zee, en toe werd het gebouw aangepakt. Men besloot het exterieur te eerbiedigen, maar aan de binnenkant gebeurde van alles.
De buitenmuren van de zijvleugels aan de tuinkant werden gesloopt De gewonnen ruimte kon toegevoegd worden aan kamers. Boven die gewonnen ruimte werden galerijen aangebracht waardoor een fraaie ontsluiting geschapen werd voor de woningen op de verdieping.  

   De afscheidingsmuur tussen de tuin en de speelplaats van de Augustinusschool werd afgebroken, waardoor een soort binnenplein ontstond dat mogelijkheden biedt voor diverse activiteiten. Intussen was de school ook gerenoveerd en omgebouwd voor bewoning, werkplaatsen en een horeca-activiteit.

In de voormalige kapel zijn twee luxe vrije sector koopwoningen gerealiseerd. In deze kapelwoningen zijn (deels) tussenverdiepingen aangebracht. Enerzijds om de hoogte optimaal te benutten, anderzijds om slaapkamers te creëren. Dankzij bloemkozijnen onder de hoge kerkramen aan de binnentuin, heeft ook de kapelruimte daglicht en uitzicht gekregen.  


Met de nieuwe indeling konden maar liefs 30 woonunits worden gerealiseerd.

   
        


Het karakter van het oorspronkelijke gebouw is zoveel mogelijk in tact gelaten. De vrij gesloten buitengevels, de gangwanden, maar ook de kapel, de corridors, de trappenhuizen en de daken zijn behouden. Ook de bestaande gevelkozijnen zijn grotendeels gehandhaafd. Daar waar nodig zijn vanzelfsprekende verbeteringen aangebracht.
   


Tenslotte is er met BarTack over de hele breedte aan de voorgevel een aantrekkelijke horecagelegenheid gerealiseerd; met terrasjes aan voorkant en zijkant.

   


Een jaar na ingebruikname blijkt er een goede synergie te zijn ontstaan tussen gebruikers: statushouders, starters (waaronder veel studenten), twee huiseigenaren en een horecaondernemer. Op de binnenplaats worden met enige regelmaat gezamenlijk feestjes georganiseerd; iedereen woont er met plezier en er is veel onderling contact.

Hoewel het gebied rondom het Rembrandtpark in de Baarsjes voorheen niet echt 'the place to be' was, komt ook daar stilaan verandering in, zeker nu ook BarTack zich in het Broederhuis heeft gevestigd. Deze 'stylish' en 'chille' spot trekt vooral hip publiek naar de Baarsjes.
Kortom: HET BROEDERHUIS VERBROEDERT !