ROTTERDAM Regina Pacis II Mathenesserweg

Toen de laatst-overblijvenden van het oude Regina Pacis in 1946 naar Schiedam moesten verhuizen, deden ze dat zonder enige zekerheid of er ooit een nieuw klooster in Rotterdam zou komen. Het bestuur van de Nicolaasparochie had daarom wel gevraagd maar ons Hoofbestuur had zich daartoe niet willen verplichten. Het zou afhangen of een nieuwe communiteit voldoende inkomsten zou hebben om een nieuw huis verantwoord te maken. Toch werd aan architect Boosten de opdracht gegeven een nieuw huis te ontwerpen

In afwachting

Intussen ging het onderwijs aan de Rotterdamse scholen gewoon door. De broeders kwamen meestal op de fiets vanuit Schiedam. Klassen waren ondergebracht in tijdelijke huisvesting.

In 1950 werd de zorg voor een derde school aanvaard: de Antonius Abt school.

Ergens in deze jaren moet het Hoofdbestuur toch besloten hebben een nieuw klooster te bouwen. Een verwijzing daarnaar is in de Congregationele Annalen niet te vinden.
Het enige dat vermeld wordt is: "De herbouw van het Broederhuis in Rotterdam bleef steeds uit, wat voor een groot deel te wijten was aan de drukke werkzaamheden van de architect.”
In 1951 sterft architect Boosten.
In 1954 worden de beide herbouwde scholen van de Nicolaasparochie ingezegend.

Toch herbouw


In juni 1955 vermeldt ons congregatie-tijdschrift “Uit Eigen Kring” dat “wat betreft de bouwplannen voor Rotterdam het wachten is op een urgentieverklaring uit Den Haag”.
Ook wordt een schets van het nieuwe huis getoond.
De gemeente heeft geëist dat een deel van het gebouw parallel ligt met de flat er achter en een ander deel aansluit bij de bebouwing van de Schiedamseweg. Daardoor ontstaat het geknikte beeld.

Start van de bouw


De eerste paal wordt geslagen op 18 december 1958. Er wordt niet vermeld welke broeder de eer heeft zijn naam daaraan te verbinden. De Rotterdamse annalen bevatten veel foto’s over de voortgang, maar alle zonder datum.

Intussen is er iets anders aan de hand. Zonder dat de broeders het weten zijn de ouders van de leerlingen van de drie scholen bezig met plannen om een geschenk aan te bieden bij de ingebruikname van het nieuwe huis. Vergaderingen worden belegd, er wordt gecorrespondeerd met het Hoofdbestuur, en tenslotte wordt besloten een luiklok te laten gieten.

Door de droge zomer van 1959 vorderde de bouw sneller dan verwacht. Men verzekerde dat nog dit jaar het gebouw in gebruik genomen kon worden.


Laatste voorbereidingen

In juli wordt al de overste van de nieuwe communiteit benoemd. Een maand later, bij de jaarlijkse overplaatsingen, wordt de samenstelling van de nieuwe communiteit ook bekend.
Dan wordt er alles aan gedaan om het huis bewoonbaar te maken.
Op 22 augustus trekken Overste Ansfried en de broeders Grignon en Damiano in het huis terwijl er nog zo’n 30-tal bouwvakkers rondlopen. Er is nog geen water, geen gas en weinig lichtpunten.
Vanuit Maastricht komt er allerlei assistentie: timmerlui, gevolgd door schilders, dan tuinlui en anderen om het huis schoon te maken.

Op 5 september komen de broeders van de Anthonius Abt-school naar Rotterdam en een week later de broeders van de huisscholen.
Een paar dagen later is de communiteit volledig (zie foto).

Op 15 sept wordt de noodkapel ingezegend. De volgende dag wordt de overste geďnstalleerd, en op 17 september vindt de eerste eucharistieviering plaats.

Inwijding

De 20ste oktober 1959 is het zover dat het nieuwe huis ingewijd kan worden door de deken van Rotterdam, Mgr. Henning.
Het hele Hoofdbestuur is aanwezig, samen met enkele andere “Maastrichtenaren”, die op een of andere wijze met de bouw van het huis te maken hebben gehad. Ook de leden van het klokken-committee zijn aanwezig.
Om 9 uur is er een plechtige Hoogmis.
De deken maakt een tocht door het hele huis om het te zegenen.
   Dan wordt de klok gezegend. Die draagt het opschrift: “1943-1959 Verwoest door oorlogsgeweld - uit dankbare liefde hersteld”.

Na een uitgebreid diner, en ‘s avonds een muzikale felicitatie komt de dag ten einde.
Regina Pacis gaat dan weer functioneren als een normaal FIC klooster.

De bekende gang van zaken

De broeders geven onderwijs op deskundige wijze, maken wel eens een uitstapje, gaan op vakantie, worden overgeplaatst en vervangen door nieuwkomers.
Broeders worden ziek, gaan naar het ziekenhuis of worden opgenomen in onze eigen ziekenbouw in Maastricht.
Men wordt ook geconfronteerd met sterfgevallen en met begrafenissen in Schiedam.
Broeders worden ouder en bereiken de gepensioneerde leeftijd.

Enkele aandacht-trekkende gebeurtenissen:

= Vaak wordt in de annalen vermeld de aankomst en het vertrek van missionarissen: broeders die leven en werking in andere provincies. Het huis blijkt aantrekkelijk te zijn voor een kort verblijf rondom aankomst of vertrek.

= In januari 1963 is het bar winterweer. Rivieren raken bevroren. Weinig aanvoer van zoet drinkwater. Het kraanwater wordt veel te zout. Met melkbussen en jerrycans wordt drinkwater uit Den Haag aangevoerd. Het water wordt ook gedeeld met de buren, die op hun beurt helpen met vervoer.

= Rond 1980 zijn de meeste broeders gepensioneerd. Meerderen geven een deel van hun tijd aan vrijwilligerswerk.

= In 1984 bestaat Regina Pacis II al weer 25 jaar. Het schijnt alleen in besloten kring gevierd te zijn. Verlag ervan en foto’s zijn niet te vinden.

= Op 1 juni 1985 wordt het huis in Schiedam opgeheven. Het was sedert 1964 de zetel van de Provinciaal Bestuur. De leden en de medewerkers komen naar Rotterdam, met alle vragen en problemen met betekking tot integratie en inrichting. “Rommel, herrie, hakken, boren, breken, stof slikken, schrikken, ervan balen, de benen nemen”.

= De bouw van het metrostation Marconiplein en de reconstructie van het kruispunt trekt veel aandacht.

= Het Provinciaal Bestuur helpt met thema’s voor bezinning, zoals: onze plaats in de samenleving, toekomst religieus leven, plaats van het apostolaat in ons leven en in de samenleving. Het huizenbeleid krijgt regelmatig aandacht, en dan schrikt men toch hevig als het bericht komt dat drie communiteiten gesloten gaan worden.

= De broeders weten wat gastvrijheid is: kapel en andere ruimten worden beschikbaar gesteld voor kerkdiensten van andere geloofsgemeenschappen, voor vergaderingen van verenigingen, voor tijdelijk onderdak van studenten en anderen.
Soms is het open huis net ietsje te open, zoals die keer tijdens een dienst van de Serven, toen een insluiper de kans zag binnen te sluipen en een paar kamers te bezoeken.

Het moeilijke einde

Heel geleidelijk neemt het aantal broeders af. Heel geleidelijk nemen de gezondheidsproblemen van de broeders toe. Heel geleidelijk wordt het moeilijker om broeders te vinden die nog enigszins leiding aan de communiteit kunnen geven.
Dan zijn er op een gegeven moment nog zeven broeders die het huis bewonen. De oudste is 90 jaar en half blind, de jongste is 70 jaar en heeft een hartkwaal. Ze begrijpen wel dat het niet lang meer zal duren voordat de situatie onleefbaar wordt.

Het Provinciaal Bestuur gaat in gesprek met hen en dan wordt besloten dat in 2012 de communiteit opgeheven zal worden.
Op zaterdag 16 juni wordt officieel afscheid genomen door medebroeders, medewerkers en vrienden. En in de weken daarna vinden de overgebleven broeders een nieuw onderdak in een andere communiteit; voor de meesten is dat de Beyart.

Na 82 jaar is er een einde gekomen aan de aanwezigheid van de broeders in Rotterdam